Blogkramp

In alle eerlijkheid, dit begon niet als een blog. Meer als een confronterend gesprek met mezelf na vele vruchteloze pogingen om te bloggen. Toen ik mijzelf dwong om vragen te beantwoorden die ik doorgaans aan anderen stel, gebeurde er iets interessants

Het probleem
Ik schrijf met veel plezier blogs, webteksten en flyers. Voor anderen dan. Een blog op persoonlijke titel lijkt een onmogelijke opgave. Ik wil het wel, ik hou van schrijven. Maar het lukt niet.

Bijscholen
Ik kan aardig schrijven. Opleiding en ervaring ontbreken niet. Maar bloggen is een relatief nieuw medium waarvoor ik nooit heb leren schrijven.

Een blogworkshop, enkele lezingen, en vele tips en trucs van andere bloggers verder. Maar om eerlijk te zijn, de blogs vloeien nog steeds niet uit mijn pen. Of eigenlijk moet ik zeggen: ze komen niet door de ballotagecommissie (waarvan ik overigens het enige lid ben).

De klassieke valkuil
Wat doe ik als zoiets iemand overkomt die ik beroepsmatig begeleidt? Is het mogelijk dat ik in de klassieke valkuil ben getrapt? Ik hoor mijn eigen mantra: Succes heeft maar voor een beperkt deel te maken met kennis en kunde. Vaak kun je je prestaties aanzienlijk verbeteren door de effectiviteit van je overtuigingen en gewoonten onder de loep te nemen.

De ultieme prestatieremmer
Dus maak ik een lijstje van mijn eigen overtuigingen over bloggen. Bovenaan staat: Ik moet deskundigheidsblogs schrijven. Zaken uitleggen, goede tips en trucs geven.

Het irriteert me zodra ik het heb opgeschreven. Opmerkelijk, ik lees dat soort blogs tenslotte graag. Ik bewonder het in anderen. Maar voor mij is het tegennatuurlijk. Het is simpelweg mijn stijl niet.

De ultieme vraag
Maar wat is dan wel mijn stijl? Wat is mijn kracht in mijn werk? Waarmee boek ik de meeste resultaten? O.k., er ging tijd overheen voor ik dit antwoord vond.

Mijn talent is observeren en het stellen van vragen. Altijd al geweest. Ik zie, hoor en voel dingen die veel anderen ontgaan. En instinctief formuleer ik vragen die blijkbaar op tafel moeten komen.

Vragen die verdieping bieden zonder zweverigheid. Vragen die voor mij eenvoudig en voor de hand liggend voelen, maar toch niet vaak gesteld worden. Soms confronterend, altijd respectvol.

Mijn blog
Dus dat ga ik hier doen: observeren en vragen stellen. En soms ook antwoorden (van anderen) onderzoeken. Maar, de beste antwoorden en tips vind je hier als je jouw eigen antwoord zoekt op de vragen beantwoord die ik zo graag stel.